Stwardnienie rozsiane jest chorobą, która częściej rozwija się u kobiet. Przeważnie chorują na nią dorośli. Choroba rozwija się na skutek demineralizacji substancji białek ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej odbywa się to w pniu mózgowym, móżdżku oraz w rdzeniu kręgowym. Objawy kliniczne tej choroby są bardzo zróżnicowane, bowiem zależą od miejsca demineralizacji.

Może to być np. niedowład jednej kończyny, zaburzenia psychiczne, afazja, zaburzenia równowagi i koordynacji czy zaburzenia czynności moczowo-płciowych. Stwardnienie rozsiane charakteryzuje się fazami zaostrzenia i remisji. Fizjoterapia może przyczynić się do poprawy jakości życia chorego. Do jej głównych celów zalicza się osiągnięcie poprawy ruchomości, polepszenie koordynacji, zmniejszenie napięcia mięśniowego oraz ograniczenie nadmiernych obciążeń.

Zabiegi rehabilitacyjne dobierane są na podstawie aktualnych objawów. Do zadań terapeuty należy prawidłowe ich różnicowanie. Zaleca się, żeby chorzy nie byli nadmiernie obciążani. Przerwy pomiędzy ćwiczeniami są więc konieczne. Dodatkowo czynne ćwiczenia powinny być przeplatane z biernymi.

http://medactive.com.pl/uslugi/ Dla niepełnosprawnych świetnym rozwiązaniem są używane schodołazy. Nie kosztuje tak wiele, ale nadal są funkcjonalne.

Jeżeli u chorego powstaną zaburzenia ruchu, zaleca się stosowanie metody Vojty oraz Bobathów. Zabiegami wspomagającymi może być krioterapia oraz kąpiel ruchowa. Zaobserwowano, że na chorych korzystnie oddziałuje jeździectwo terapeutyczne. Rehabilitacja umożliwia zachowanie lub przywrócenie wielu, codziennych czynności. Ćwiczenia powinny być wykonywane przez długi czas, nawet pomimo zaobserwowania objawów.